Αναμφίβολα γνωρίζουμε τα πλείστα οφέλη της άσκησης σε σχέση με τη διατροφή (βελτίωση μεταβολισμού, μείωση λίπους, αλλαγή σύστασης σώματος, σταθεροποίηση επιπέδων ενέργειας) και σίγουρα μας την συνιστά απαραιτήτως ο/η διαιτολόγος μας .
Ενδεχομένως να γνωρίζουμε επίσης, τις δυνατότητές μας για να γίνει αυτός ο συνδυασμός εφικτός και πραγματοποιήσιμος στην καθημερινότητά μας… οι οποίες μπορεί να ποικίλουν από το ‘Αδύνατον!’ έως το ‘Ίσως αλλά πώς; ’ και το ‘Φυσικά!! Εννοείται!!’. Όποιες κι αν είναι οι πιθανότητες για την πραγμάτωση του στόχου, αυτό που σίγουρα χρειάζεται είναι η αναγνώριση της ανάγκης για αλλαγή, μια αλλαγή που όντως θα μας χαρίσει μια καλύτερη ποιότητα ζωής.
Εδώ λοιπόν έρχεται το εναρκτήριο λάκτισμα που θα σηματοδοτήσει αυτή τη νέα αρχή στη ζωή μας (ή τη συνέχειά της από μία παρελθοντική υγιεινή συνήθεια που αφήσαμε, λόγω αλλαγής συνθηκών ζωής). Δεν πρέπει απαραίτητα να είναι κάτι βαρύγδουπο και μεγαλειώδες, μπορεί να είναι κάτι μηδαμινό, αρκεί να είναι ικανό να μας μετακινήσει από μία κατάσταση αδράνειας σε μια φάση ενεργοποίησης…
Και τι μπορεί να είναι αυτό ;
Μπορεί να ποικίλει από μια τυχαία πρόταση για περπάτημα με παρέα μέσα στην πόλη ή μια συνειδητή απόφαση για περίπατο στην εξοχή, με ή χωρίς παρέα (περιλαμβάνεται και η συντροφιά σκύλου)…
Μπορεί να είναι η ‘ατυχής’ συγκυρία να καθίσταται αδύνατη η μετακίνηση προς την εργασία με οποιαδήποτε συγκοινωνία και να χρειαστεί να μετακινηθούμε μια μέρα με τα πόδια ή με ποδήλατο…
Μπορεί να είναι η ευγενική παραχώρηση του χρόνου μας για την παρέα ενός φίλου που θέλει να ξεκινήσει γυμναστήριο και διστάζει…
Μπορεί να είναι μια απρόσμενη ανάγκη να καταπιαστούμε με χειρωνακτικές εργασίες σπιτιού/κήπου/αυλής, που δεν είχαμε προγραμματίσει…
Μπορεί να είναι η εγγενής παρόρμηση να βουτήξουμε στην κοντινή, προσβάσιμη θάλασσα μια ζεστή μέρα του καλοκαιριού μετά από μια κοπιαστική μέρα δουλειάς…
Μπορεί το σώμα μας να ‘ακούσει’ μια εσωτερική παρόρμηση για stretching (πριν την ξάπλα στον καναπέ) στο τέλος της ημέρας…
Μπορεί να συμβεί κάτι από όλα αυτά, τυχαία ή μετά από συνειδητή επιλογή για αλλαγή (‘μήπως να το δοκίμαζα;…😉). Το σίγουρο είναι ότι το σώμα μας θα ανταποκριθεί με μια αίσθηση γενικότερης ευεξίας που θα μας καταστήσει χαρούμενους και πληρέστερους και το σημαντικότερο είναι ότι θα έχουμε μετακινηθεί ένα μικρό βήμα και από το ‘Αδύνατον!’ θα οδεύουμε προς το ‘Μάλλον ξέρω πώς, αφού αυτό με έκανε να αισθανθώ καλύτερα…’. H άσκηση, θα πρέπει να αποτελεί εσωτερική ανάγκη ευεξίας και ευζωίας και όχι καταναγκαστικό έργο και μόνο αν την ενσωματώσουμε στις καθημερινές μας συνήθειες μπορεί να αποβεί αποτελεσματική και εξίσου χρήσιμη για την ψυχική και σωματική υγεία μας.
Ελιζανα Πολλατου, αναπληρωτρια καθηγητρια, ΤΕΦΑΑ, Παν/μιου Θεσσαλιας
